|
شکی نیست برای اینکه جامعه سالمی وجود داشته باشد، باید فرهنگ قوی و اهل فرهنگی توانا داشت. اما در سالهای اخیر به دلایل مختلف و به بهانه های سیاسی و جناحی، اهل قلم و نویسندگان و روزنامه نگاران بسیاری که فرهنگ سازان این کشورند و حاملان فرهنگ و حافظان آن هستند، مورد بی مهری و گاه تنبیه و دربند گرفتار شده اند که لاجرم فضای فعالیت فرهنگی را به شدت نامطمئن و خطر خیز نموده است. کافی است نگاهی به فضای روزنامه نگاری بیاندازیم تا دریابیم که فعالان رکن چهارم دموکراسی که دیده بانانی صادق و دلسوز برای جامعه در جلوگیری از آسیب های و انحرافات هستند به اتهام منتقد بودن، چگونه دچار تنگنا شده و از دیدگاه برخی از مسئولان به عنوان معضلی اجتماعی نگریسته می شوند. با این تفکر چگونه می خواهیم به موقع از پیش درآمدهای انحرافات اخلاقی و اجتماعی آگاه شده و برای مبارزه با آنها، اتفاق نظر صاحب نظران را داشته باشیم؟ فعالیت فرهنگی که این سالها جزو پردردسر ترین فعالیتهای اجتماعی شده و هر مدیر و تصمیم گیری به خود حق می دهد تا بر اساس سلیقه شخصی و تجربه اندک خود برای آن نسخه پیچیده و اهل فرهنگ را به خط کند، کی می تواند به دیده بانی جامعه و اطلاع رسانی علایم ناهنجاری های اجتماعی بپردازد؟ نتیجه بیرون راندن روزنامه نگاران و اهل فرهنگی که با نگاه منتقدانه در صحنه ...
|