روزنامه نگاران زندانی؟! - يونس قيصي زاده رئيس خانه مطبوعات استان بوشهر



24 تير 1388: بازداشت بیش از 40 نفر از روزنامه نگاران، خبرنگاران و وبلاگ نویسان در یک ماهه گذشته، بی شک باعث تاثیر بر روی فضای مطبوعاتی آینده شده و این فضا را بیش از پیش به سوی محافظه کاری سوق خواهد داد. در این صورت مطبوعات دیگر نمی توانند آئینه افکار عمومی باشند و صدای جامعه تلقی شوند و جامعه را از مزایای عظیمی که از این بابت نصیبش می شد، محروم می کند.

حقیقت این است که روزنامه نگاران آشکارترین و شفاف ترین اقشار جامعه هستند. آنها به طور مرتب افکار و عقاید خود را مکتوب و منتشر می کنند و آنها را در معرض افکار عمومی و نهادهای دولتی و نظارتی و امنیتی قرار می دهند. هر روز و هر هفته نتیجه افکار و عقاید و سلیقه آنها به صورت چاپ شده در معرض قضاوت قرار گرفته و طبیعی است که چنانچه اشکال و قانون شکنی و جرمی در آنها وجود داشته باشد، می توان فوری یقه آنها را گرفت و به پای میز محاکمه کشاندشان و قانون را درباره آنها اجرا نمود و چنانچه بر خلاف انتظار چیزی نوشته و یا عقیده ای را منتشر نموده اند، درباره اشان تصمیم گرفت و به سکوت وادارشان نمود. که البته در بسیاری از مواقع نیز اینگونه بوده و هرگاه که لازم دانسته شده است، تصمیمی برای نشریات و روزنامه نگاران گرفته شده که به ساکت نمودن و تعطیلی و یا محدود کردن آنها انجامیده است.

با این اوضاع به نظر می رسد که هرگاه نیاز باشد می توان به راحتی با روزنامه نگارانی که دهها نوشته و مقاله و ... درباره افکار و عقیده خود منتشر نموده اند، برخورد کرد و انتظار نیست که تا اتفاقی در این مملکت افتاد، یک راست به سراغ روزنامه نگاران رفت و آنها را دستگیر نمود. اگر آنها از خطوط قرمزی گذشته باشند معمولا بلافاصله پیامد آن را چشیده اند و البته نمی توان به خاطر کاری که در آینده ممکن است انجام دهند، تنبیه اشان نمود. باور کنید کسانی که روی به روزنامه نگاری می آورند، تمام کارنامه اشان در همین مطالبی است که نوشته و به طور عمومی منتشر کرده اند. روزنامه نگاران برای ترویج عقایدشان به سوی روزنامه ها و نشریات آمده اند و حتما در نوشته های خود به آنها اشاره نموده اند و نمی توان جدا از نوشته هایشان، برای آنها ماموریت و افکار ساختار شکنانه و غیر قانونی ساخت.

در روزهای گذشته اعتراضات بسیاری به محرومیت بازداشت شدگان وقایع اخیر از حقوق شهروندی و قانونی اشان در هنگام بازداشت و حبس شده است. اولین انتظار برخورداری همه بازداشت شدگان از حقوق قانونی اشان است و خاصه درباره روزنامه نگاران بازداشتی، آزادی فوری آنها بدلیل گذشته روشن و مکتوبشان که به طور مرتب در اختیار افکار عمومی نهادهای دولتی و نظارتی و امنیتی گذاشته شده است. جامعه نباید خود را از افکار دلسوزانه و مسئولانه روزنامه نگاران محروم کند.